Wydarzenia

 

 

 

  • Zobacz wszystkie | Strony: 1 2 3 4 5 6 7 8 Następna »
  • „Nowe Książki” o powieści przybliżającej nieodległą historię Tyrolu Południowego

    Wydarzenia

    W czerwcowym numerze „Nowych Książek” (6/2019) można przeczytać recenzję książki Berndta Schuchtera Wiatr od gór zatytułowaną Łzy utraty. Jej autor, Paweł Zajas, napisał m.in.:

     

    Sporządzony przez wrocławskiego germanistę Krzysztofa Huszczę przekład austriackiej powieści Bernda Schuchtera przypomina polskiemu czytelnikowi burzliwą historię Tyrolu Południowego, regionu, który zazwyczaj kojarzy się z idylliczną turystyczną destynacją, ulubionym miejscem narciarskich eskapad i letnich górskich wędrówek. Tym bardziej warto w tym miejscu przypomnieć najważniejsze fakty historyczne.

    Po dojściu Mussoliniego do władzy przymusowa italianizacja niemieckojęzycznej ludności regionu Trydent-Górna Adyga (wcielonego do Włoch w 1919 roku na mocy traktatu pokojowego) doprowadziła do napięć etnicznych skutkujących społecznymi podziałami i zapaścią gospodarczą. W 1939 roku Tyrolczycy stanęli przed wyborem między emigracją a pozostaniem na miejscu i wyzbyciem się tożsamości. Po zakończeniu wojny większość emigrantów powróciła, ale problem ich statusu pozostawał przyczyną długotrwałego konfliktu austriacko-włoskiego. Miejscowa ludność kwestionowała zwierzchnią władzę, uciekała się do ataków terrorystycznych na linie wysokiego napięcia, koszary czy dworce kolejowe. Dopiero z początkiem lat siedemdziesiątych zatwierdzono tak zwany „pakiet autonomiczny”, który rozwiązał w znacznym stopniu narodowościowe i polityczne problemy regionu.

    Bernd Schuchter ulokował swoją opowieść na trzech poziomach czasowych i naświetlił ją z perspektywy austriackiego nastolatka, tyrolskiego optanta oraz byłego włoskiego karabiniera. Lukas jest chłopcem, który postrzega świat z dość niezwykłą jak na jego wiek intensywnością. Chętnie pływa, ale brzydzi się brudnych przebieralni, chlorowanej wody. Zmienna temperatura sprawia, że wizyta na basenie doprowadza go do emocjonalnego rozstroju. Josefa Lahnera poznaje przez niefortunny zbieg okoliczności. Zbita podczas gry w piłkę szyba w mieszkaniu starszego mężczyzny skutkuje wymuszonymi przez matkę Lukasa spotkaniami. Akt zadośćuczynienia zmienia się w osobliwą przyjaźń. Lukas przysłuchuje się nieskładnym opowieściom Josefa, obserwuje jego okaleczone przedramię, nie zadaje zbędnych pytań. Z dwudziestu dwóch krótkich rozdziałów minipowieści wyłania się niespiesznie historia utraty ojczyzny, rodzinnych podziałów, wciąż żywych uraz. (...)

  • "Klucz życia" to książka nieoczywista

    Wydarzenia

    Na portalach subiektywnieoksiazkach.pl oraz granice.pl ukazała się właśnie recenzja książki Klucz życia Heleny Semenetz, którą napisała Wioletta Sadowska. Przedstawiamy jej fragment. Całość można przeczytać, klikając w link:

    https://www.subiektywnieoksiazkach.pl/2019/06/klucz-zycia-helena-semenetz.html

     

    Przyznam, że już dawno nie czytałam tak nieoczywistej książki, która zaskoczyła mnie zarówno wieloraką formą przekazu, jak i samą treścią. Na jej kartach odnalazłam bowiem nawiązania do pewnych teorii, których bytności w ogóle bym się nie spodziewała, podaną w przystępnej formie wiedzę historyczną oraz barwną, fabularyzowaną prozę. I któż by pomyślał, że wszystko to miało swoją genezę we śnie, jaki pewnej nocy nawiedził autorkę. (...)


    Klucz życia to książka podzielona na trzy, zupełnie różne części i aby zrozumieć całościowy zamysł autorki, należy bezwzględnie odnieść się do każdej z nich. Pierwsza to typowo fabularyzowana opowieść o dzieciństwie i dorastaniu pięknej Heleny ze Sparty. Druga to swoiste śledztwo autorki w kwestii pochodzenia Nefretete, ukazane w stylu popularnonaukowym, przemycające wiedzę historyczną i sporo nieznanych faktów z życia starożytnego Egiptu. Trzecia to najbardziej tajemnicza i nieoczywista fabularyzowana część, robiąca kolosalne wrażenie swoją wizją świata podbudowaną swoistymi wycinkami z teorii paleoastronautyki i fantastyki naukowej z mistycyzmem. Poznanie zarysu wszystkich trzech części jest ważne, aby zrozumieć, że książka ta nie jest powieścią, ani publikacją historyczną, czy też naukową. To hybryda gatunkowa, która połączyła ze sobą mające najmniej wspólnego fakty z różnego rodzaju teoriami, dlatego też wzbudziła moje tak szerokie zainteresowanie.

  • Eseje Wiesława Hejny entuzjastycznie przyjęte przez „Nowe Książki”

    Wydarzenia

    Lalki i głębsze poznanie bytu – tak została zatytułowana recenzja książki Wiesława Hejny Mój teatr, zamieszczona na łamach „Nowych Książek” (6/2019). Elżbieta Baniewicz napisała w niej m.in.:

     

    Wydawane obecnie książki są ładne, w porównaniu z latami słusznie minionymi – wręcz piękne. Mój teatr Wiasława Hejno zdobią zaledwie trzy wkładki z ilustracjami, ale jakie! Każdą otwiera czerwona kartka z tytułem spektaklu: Proces (Franza Kafki), Gyubal Wahazar (Stanisława Ignacego Witkiewicza), Faust (Johanna Wolfganga Goethego). Każda wkładka zawiera wyrafinowane artystycznie projekty scenografii Jadwigi Mydlarskiej-Kowal do tryptyku Fenomen władzy, przygotowanego wraz z autorem książki na Małej Scenie dla Dorosłych Teatru Lalek we Wrocławiu w latach 1985, 1987, 1989. (...)


    Mój teatr zapisany w kilkudziesięciu krótkich tekstach to summa przemyśleń artysty na temat swojej działalności i czasów, w jakich przyszło mu działać. Tom bez anegdot oddających koloryt tego niewielkiego środowiska, ale niepozbawiony spokojnych i wyważonych refleksji o zawodzie czy sztuce. Nie jest to systematyczny podręcznik lalkarstwa, uczony wykład, raczej rozmowa z kimś, kto chce słuchać podczas spotkania czy wykładu.


    Każdy, kto się tą dziedziną sztuki interesuje, znajdzie dokładne informacje na temat warsztatu lalkarza, omówienie technik pracy aktora z wieloma odmianami lalki oraz ich historycznych przemian. Hejno dzieli się przemyśleniami o swoim zawodzie w sposób bezpretensjonalny i konkretny. Nie podkreśla własnych niewątpliwych zasług, ani nie tworzy na siłę teorii.

  • Zachęcamy do głosowania na „Jaworowych ludzi”

    Wydarzenia

    Powieść Jaworowi ludzie. Rzecz o czasach Bolka II świdnickiego autorstwa Joanny Żak-Bucholc została zgłoszona do trwającego od czerwca 2019 plebiscytu „Historia Zebrana”, czyli konkursu na najlepsze książki historyczne I półrocza 2019. Można na nią zagłosować na stronie http://historiazebrana.pl

     

    Wynik głosowania internautów mogą Państwo śledzić pod adresem: http://historiazebrana.pl/wyniki

     

    Pierwszy etap głosowania zakończy się 24 czerwca. Już w następnym dniu, 25 czerwca, poznamy tytuły nominowane przez jury oraz internautów, rozpocznie się wtedy też drugi etap głosowania – internauci zagłosują wówczas na książki wyróżnione w głosowaniu internautów, jurorzy – w głosowaniu jurorów.

     

    Ogłoszenie wyników konkursu nastąpi 9 lipca.

  • Stanisław Pasternak w Radiu Wrocław Kultura

    Wydarzenia

     

    Stanisław Pasternak – autor zbioru wierszy Wracam z tym czasem rozgniecionym w zębach, pisarz lubiący eksperymenty formalne, nawiązujący do twórczości Tymoteusza Karpowicza, a także lotnik, który zbudował replikę samolotu Blériot-XI, oraz sadownik i pomysłodawca literackiej Nagrody Czterech Kolumn – będzie gościem Jacka AntczakaRadiu Wrocław Kultura. Zachęcamy do słuchania w czwartek 6 czerwca o godz. 17.00.

  • Fotorelacja z promocji „Roztrójenia jaźni”, czyli stand-upu Jana Węglowskiego

    Wydarzenia

     

    27 lutego 2019 r. (środa) o godz. 17.00. w Dolnośląskiej Bibliotece Publicznej we Wrocławiu odbyło się spotkanie z Janem Węglowskim, satyrykiem, radiowcem, aktorem estradowym, muzykiem i scenarzystą z okazji wydania jego zbioru tekstów satyrycznych Roztrójenie jaźni, czyli Bardzo serdecznie dziękuję Państwu. Oto dokumentacja fotograficzna tego wydarzenia.

     

  • „Gazeta Wyborcza” o staropolskim lapidarium

    Wydarzenia

    Książkę z serii Bibliotheca Curiosa zauważyła „Gazeta Wyborcza”. W „Dużym Formacie” z 29 kwietnia 2019 ukazała się informacja o publikacji „Lapidarium staropolskie”.

     

    Oto jej fragment:

     

    W moc kamieni wierzono od starożytności – Pliniusz Starszy poświęcił właściwościom substancji mineralnych aż pięć ksiąg swojej „Historii naturalnej”. Lapidarium to dziś ekspozycja kamieni, ale w średniowieczu określano tak gatunek alegorycznego traktatu o kamieniach szlachetnych. Często jednak ich autorzy rezygnowali z wątków alegorycznych, koncentrując się na pochodzeniu, wyglądzie i zastosowaniu – medycznym i magicznym. (...)


    Właśnie trzy takie staropolskie teksty – Stefana Falimirza, Hieronima Spiczyńskiego i Marcina Siennika – ze zbiorów Ossolineum wraz z komentarzem i rycinami tworzą najnowszy tom serii pod redakcją prof. Jacka Sokolskiego publikującej zapomniane dzieła, które niegdyś tworzyły kanon literatury polskiej i europejskiej.

  • „Kwartalnik Filmowy” dwa razy o książkach z serii „Niemcy – Media – Kultura”

    Wydarzenia

     

    W numerze 104 (2018) „Kwartalnika Filmowego” Mariusz Guzek i Piotr Zwierzchowski opublikowali obszerną recenzję książki Kintop. Antologia wczesnego kina (red. Andrzej Dębski i Martin Loiperdinger), zatytułowaną Więcej niż antologia, zaś Magdalena Kempna-Pieniążek zamieściła recenzję innej książki, wydanej także w serii „Niemcy – Media – Kultura” – opracowania Andrzeja Gwoździa Zaklinanie rzeczywistości. Filmy niemieckie i ich historie 1933–1949. Ta recenzja nosi tytuł Ideologie (i) przyjemności. Prezentujemy fragmenty obu tekstów.

     

     

    Mariusz Guzek i Piotr Zwierzchowski, Więcej niż antologia (fragment):

     

    Samej antologii nie należy traktować jako próby ustanowienia nowego kanonu historycznofilmowego, chociaż bez wątpienia jednym z jej zadań jest naruszenie dotychczasowego, który w polskiej historii filmu, niezależnie od wielu wartościowych inicjatyw, ciągle ma – jak się wydaje – silną pozycję.

    Przykładem zmagań z utrwalanymi przez lata, natomiast nigdy nieweryfikowanymi dogmatami jest jeden z najważniejszych i najciekawszych tekstów antologii, autorstwa jednego z jego redaktorów, „Przyjazd pociągu”(...) Louisa Lumière’a. Mit założycielski nowego medium, w którym Martin Loiperdinger sięga do filmu kanonicznego dla historii kina – filmu, od którego „rozpoczyna się wszystko”...

  • Jan Węglowski w Kalamburze

    Wydarzenia

     

    Zapraszamy na spotkanie z Janem Węglowskim – satyrykiem, dawniej aktorem Teatru „Kalambur”, obecnie Wrocławskiego Teatru Komedia – który w Kawiarni Artystycznej Kalambur przy ul. Kuźniczej 29A we Wrocławiu będzie promował swoją książkę Roztrójenie jaźni, czyli Bardzo serdecznie dziękuję Państwu. Spotkanie odbędzie się 15 kwietnia (poniedziałek) o godz. 19.00. Wstęp wolny!

  • O „Zaklinaniu rzeczywistości” w czasopiśmie „Kino”

    Wydarzenia

    W czasopiśmie „Kino” (12/2018) Alicja Helman opublikowała recenzję książki Andrzeja Gwoździa Zaklinanie rzeczywistości. Filmy niemieckie i ich historie 1933–1949. Oto jej fragment:

     

    Kolejna książka Andrzeja Gwoździa poświęcona kinematografii niemieckiej dotyczy lat 1933–1949; ujmuje łącznie kino Trzeciej Rzeszy i filmy, które powstawały po drugiej wojnie światowej w czterech strefach okupowanych Niemiec. Autor z jednej strony przełamuje pokutujący jeszcze stereotyp postrzegania kinematografii okresu faszyzmu jako jednolitej formacji, z drugiej nader przekonująco podważa zasady periodyzacji analizowanego przez siebie okresu. Sugestywnie dowodzi czysto umownego charakteru dat, którymi najczęściej posługiwali się historycy różnych generacji (...).
    Autor nie kreśli linii demarkacyjnej między kinem propagandowym a eskapistycznym. Wskazuje natomiast rozległe spectrum wariantów, w których mogła być realizowana przyjemność oglądania, gdzie udział pierwiastka indoktrynacji był znikomy, jeśli nie wręcz nieobecny...

  • Zobacz wszystkie | Strony: 1 2 3 4 5 6 7 8 Następna »